ΝΕΑ ΚΕΙΜΕΝΑ WE ARE GREEKS ΛΑΚΗΣ, ΤΕΛΕΙΑ, ΤΖΙ-ΑΡ WIKIGREECE


Γράμμα
από το μέτωπο

 

Γράμμα από το μέτωπο
Δημήτρης Βάρος - Πολιτική σάτιρα

Ο Αϊνστάιν έλεγε πως μετά τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο τέταρτος θα γίνει με ρόπαλα και πέτρες. Εννοούσε ασφαλώς πως η χρήση πυρηνικών στον τρίτο θα κατέστρεφε κάθε ίχνος πολιτισμού, οπότε η ανθρωπότητα θα επέστρεφε σε πρωτόγονες καταστάσεις.  

Πέρασαν κάπου 60 χρόνια από τότε και τα πράγματα εξελίχθηκαν κατά πολύ χειρότερα. Ο τρίτος παγκόσμιος έχει τα ίδια αποτελέσματα με τους προηγούμενους, όπως ανακατανομή γης, πλούτου και ισχύος, εξόντωση του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού και δημιουργία περιβάλλοντος που χρήζει άμεσης ανοικοδόμησης -το όνειρο κάθε εργολάβου.  Δεν θυμίζει όμως σε τίποτα Μαραθώνα, Βατερλό, Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα ή Περλ Χάρμπορ. Ούτε αφήνει περιθώρια για τέταρτο.

Οι κανόνες έχουν πλήρως ανατραπεί. Το ίδιο και η λογική σειρά των γεγονότων -π.χ. η συνθηκολόγηση προηγείται της κήρυξης πολέμου. Τα πανάκριβα οπλικά συστήματα είναι παντελώς άχρηστα ενώ οι γεμάτοι παράσημα στρατηγοί μοιάζουν με Έλληνες σε τουρνουά κρίκετ. Ούτε συμμετέχουν, ούτε καταλαβαίνουν τι γίνεται. Το ίδιο και ο κόσμος. Νιώθει να βομβαρδίζεται αλλά δεν βλέπει «Γιούνκερ» και «Χένκελ»

στον ουρανό, ούτε κάποιο «Πάντσερ»απέναντί του. Ο αέρας δεν μυρίζει μπαρούτι αλλά φραπέ και αντηλιακό…

Θα οφείλαμε να περιμένουμε τους ιστορικούς του μέλλοντος να περιγράψουν νηφάλια  τον τρίτο παγκόσμιο. Επειδή όμως δεν χρησιμοποιούνται πυρηνικά αλλά ακόμα φονικότερα όπλα -όπως spreads, CDS, άυλοι τίτλοι κλπ- δεν θα υπάρξουν ιστορικοί. Ας αφήσουμε λοιπόν εμείς ένα σύντομο σημείωμα για το τι μας συνέβη, ώστε να λύσουμε την απορία στο είδος εκείνο που θα κυριαρχεί στον πλανήτη μετά από εκατομμύρια χρόνια και θα έχει κάνει το ίδιο λάθος με εμάς: Να γίνει νοήμων.

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ: Το διεθνές κεφάλαιο ερωτεύεται μια όμορφη μεσογειακή χώρα. Της παρέχει άφθονο δανεικό χρήμα για να φτιάξει δρόμους, αεροδρόμια, μετρό και φαραωνικές γέφυρες. Να οργανώσει Ολυμπιακούς αγώνες και Γιουροβίζιον. Είναι γαλαντόμο ακόμα και στους κατοίκους της. Μοιράζει δάνεια για να πάρουν μεζονέτες και Καγιέν, να αγοράσουν τσάντες Louis Vuitton, φορέματα Prada και παπούτσια Christian Louboutin. Να πάνε διακοπές ή να απολαύσουν ένα μυθικό χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ: Ξαφνικά το κεφάλαιο διαπιστώνει πως η χώρα τού οφείλει πολλά και ανησυχεί πως δεν θα τα πάρει πίσω. Ο πρωθυπουργός της τους διαβεβαιώνει πως «λεφτά υπάρχουν» και με μια ευφυέστατη κίνηση συνθηκολογεί λίγο πριν τού κηρύξουν τον πόλεμο -αποκαθιστώντας έτσι και μια ιστορική αλήθεια: πως ο μάγκας στις Θερμοπύλες δεν ήταν ο Λεωνίδας αλλά ο Εφιάλτης... Αρχίζουν οι βομβαρδισμοί με τη μορφή υποβάθμισης της χώρας και ανόδου των επιτοκίων. Το χρέος εκτοξεύεται σε δυσθεώρητα ύψη. Οι κυβερνώντες στραγγίζουν το λαό μέχρι να αυτό-εξοντωθεί. Περιέργως πως, αναπτύσσεται μεταξύ τους μια σαδομαζοχιστική αλληλεξάρτηση θύτη-θύματος που θυμίζει «Θυρωρό της νύχτας». Διαπιστώνεται μάλιστα και σύνδρομο στέρησης αν μετά από μια εκλογική αναμέτρηση δεν προκύπτει κυβέρνηση, οπότε η απόλαυση της επιβολής και η ηδονή της εκμετάλλευσης χάνονται προσωρινά. Αυτό οδηγεί τελικά στην απόλυτη αυτό-καταστροφή του έθνους. Ακολουθούν η μία μετά την άλλη όλες οι άλλες χώρες…

ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ: Οι κατακτητές εισβάλλουν στα έρημα από ανθρώπους εδάφη των ηττημένων και κατάσχουν τα ενέχυρα, δηλαδή τις πλουτοπαραγωγικές πηγές. Ανταγωνιζόμενοι και μεταξύ τους δεν έμειναν πολλοί. Έχουν όλα τα λεφτά του πλανήτη και όλο τον πλανήτη δικό τους. Είναι όμως μόνο δύο και αλληλοκοιτάζονται. Όχι πια με ανταγωνισμό αλλά με απορία. Απορία που γρήγορα γίνεται τρόμος: «Έπρεπε να είχαμε κρατήσει μια γυναίκα…»

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Ιούλιος 2012