ΝΕΑ ΚΕΙΜΕΝΑ WE ARE GREEKS ΛΑΚΗΣ, ΤΕΛΕΙΑ, ΤΖΙ-ΑΡ WIKIGREECE


Die Endlösung
der Grieche

 

Die Endlösung der Grieche
Δημήτρης Βάρος - Πολιτική σάτιρα

Ο χερ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στριφογυρίζει νευρικά με το καροτσάκι του μέσα στο μισοφωτισμένο δωμάτιο χτυπώντας με το κλομπ την αριστερή παλάμη του. Ο Γιώργος κάθιδρος, σκυμμένος στο τραπέζι, με μια ξελιγωμένη λάμπα να αιωρείται από πάνω του, προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις σκέψεις του που έχουν γίνει ένα κουβάρι μέσα στο κεφάλι του.

Είναι ξύπνιος ή ζει έναν εφιάλτη; Όλα αυτά είναι πραγματικότητα ή παίζει σε ριάλιτι;
Στον τελευταίο πόλεμο ήμασταν με τους νικητές ή με τους ηττημένους; Οι Γερμανοί είχαν χάσει ή μήπως όχι;…

Ψάχνοντας επιβεβαίωση των όσων διδάχτηκε ως τώρα, η σκέψη του ανατρέχει στο σχολείο, στα ταμπλό βιβάντ, στις παρελάσεις, σε κάτι φωτογραφίες που θυμάται, όπως εκείνη με τους Ρώσους να καρφώνουν την κόκκινη σημαία πάνω στο Ράϊχσταγκ.

Η φωνή του Σόιμπλε τον διακόπτει:
-Λοιπόν Γκιόργκος, άκουσες τι διέταξε η φράου Άγκελα.

-Είπαμε εντάξει… Ως υπουργός Οικονομικών σας εγγυώμαι ότι θα μειώσουμε το χρέος. Θα είμαστε συνεπείς στην προθεσμία.
-Ποιά προθεσμία, Γκιόργκος; Τελεσίγραφο είναι. Και δεν έχεις καθόλου χρόνο.
-Μα ήδη παγώσαμε τους μισθούς και τις συντάξεις… Βάλαμε νέους φόρους, αυξήσαμε όλους τους παλιούς και τα όρια ηλικίας για σύνταξη… Κόψαμε τις αναπηρικές, τις πρόωρες, τα επιδόματα, τις υπερωρίες… Νομιμοποιήσαμε το μπλοκάκι στη θέση του μισθού…

-Μόνο αυτά;
-Θα πάμε και παραπέρα. Θα απελευθερώσουμε τις απολύσεις, θα καταργήσουμε τις αποζημιώσεις, τις συλλογικές συμβάσεις, τη μονιμότητα στο Δημόσιο…
- Έλα τώρα Γκιόργκος, τι έμαθες στο «Ελ-ε-σί»; Αυτά είναι ασπιρίνες... Ακόμα δεν καταργήσετε το 14ο μισθό, το 13ο, τα ωράρια, τις αργίες…
-Μα οι Έλληνες είναι ήδη οι παρίες της Ευρώπης χερ Σόιμπλε. Έχουν τις μικρότερες αποδοχές, τη μεγαλύτερη φορολογία, τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές, τις χειρότερες παροχές περίθαλψης και τα πιο ακριβά σουπερμάρκετ…

Ο Γερμανός σκύβει και τον κοιτά ερευνητικά στα μάτια.
-Για κάτσε ρε Γκιόργκος… Σοσιαλιστές είσαστε ή κομμουνιστές;
-Έλεος Βόλφγκανγκ!  Ξανακάναμε τους εργαζόμενους δουλοπάροικους… Κι εν πάση περιπτώσει γιατί δεν με αφήνετε να αυξήσω λίγο και το φόρο στα κέρδη των επιχειρηματιών; Έχουμε τον χαμηλότερο συντελεστή στην Ευρώπη…

Ο χερ Βόλφγκανγκ φορά ένα σαρδόνιο χαμόγελο, κάθεται ήρεμα στην καρέκλα απέναντι από το Γιώργο και στρέφεται στον αυστριακό Μπρελ, που τόση ώρα στέκεται προσοχή στην πόρτα.
-Γιόζεφ, μας αφήνεις για λίγο μόνους;
Εκείνος χτυπά τα τακούνια και φεύγει. Ο Γερμανός αφήνει το κλομπ στο τραπέζι κι αρχίζει να ξύνει τα νύχια του. Περνούν δυο-τρία λεπτά ύποπτης σιωπής. «Σαν τη σιωπή που γίνεται πριν απ’ το αστροπελέκι» που λέει κι ο Ρίτσος.

-Γκιόργκος… Η γυναίκα σου είναι Εβραία. Σωστά;
Ο Γιώργος γουρλώνει τα μάτια ενώ ένα ρίγος διατρέχει τη ραχοκοκαλιά του.
-Έλα, έλα… Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Έχουμε αλλάξει από τότε. Αλλά δεν ξεχνάμε την ιστορία μας… Το ξέρεις πως η προσπάθεια μας να εξολοθρεύσουμε τους Εβραίους με την πείνα και την εξοντωτική εργασία αποδείχθηκε πάρα πολύ αργή;… Άσε λοιπόν τα πειράματα και προχώρα στην Τελική Λύση. Οι Έλληνες πρέπει να προσαρμοστούν στην δωρεάν εργασία. Ούτε άδειες, ούτε ελεύθερα Σαββατοκύριακα. Και να μάθουν να αυτοκτονούν μόλις συμπληρώνουν τα 75 και ονειρεύονται να πάρουν σύνταξη.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Φεβρουάριος 2010