ΝΕΑ ΚΕΙΜΕΝΑ WE ARE GREEKS ΛΑΚΗΣ, ΤΕΛΕΙΑ, ΤΖΙ-ΑΡ WIKIGREECE

 

Dimitris Varos


Επικίνδυνη παρεξήγηση
Δημήτρης Βάρος – Λάκης, τελεία, τζι αρ – Πολιτική σάτιρα

Ο κύριος Λάκης είναι νομιμόφρων. Ποτέ δεν καταπάτησε οικόπεδο, γι’ αυτό και μία ζωή μένει στο νοίκι. Ποτέ δεν πήρε επιστροφή από την Εφορία, γιατί ποτέ δεν έκρυψε ούτε ένα ευρώ. Παρκάρει κάθε βράδυ στη Νέα Ιωνία και πάει στο σπίτι του στην Αγίου Μελετίου με τα πόδια, αρνούμενος να παρκάρει παράνομα πάνω σε κάποιο ελεύθερο πεζοδρόμιο, εκεί κοντά.

Είκοσι πέντε χρόνια στο τιμόνι, ποτέ δεν πήρε κλήση. Τηρεί τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας με θρησκευτική ευλάβεια. Γι’ αυτό και ποτέ δεν στέριωσε σε μία δουλειά.

Κάποτε τον προσέλαβαν στην «Φτερωταί Μεταφοραί Α.Ε.» και τον απέλυσαν μετά το πρώτο ταξίδι. Έκανε Αθήνα - Θεσσαλονίκη 12 ώρες, καρφωμένος στη δεξιά λωρίδα και ακολουθώντας πιστά τα όρια ταχύτητας που έθεταν οι πινακίδες: 80, 60, 40, αλλά και 20 στα (πολλά) κομμάτια όπου γίνονταν έργα.

Άλλοτε, πάλι, στην εταιρία «Ταξί ο Λεβέντης», τον κράτησαν μόνο για μία βάρδια. Επί οχτώ ώρες πήγαινε έναν πελάτη από τη Βουλιαγμένης στα Μελίσσια, αρνούμενος πολλαπλή μίσθωση και είσοδο σε λεωφορειόδρομο. Όλα όμως αυτά τα περιστατικά ουδόλως άμβλυναν την εμμονή του να τηρεί τους νόμους και να εφαρμόζει κατά γράμμα τις επιταγές του κράτους. 
                                                            
Τώρα όμως ο κύριος Λάκης έχει πρόβλημα. Στέκεται στη μέση της Αττικής οδού κυκλωμένος από περιπολικά, τα πληρώματα των οποίων τον κοιτούν έκπληκτα, αλλά και με άγριες διαθέσεις.

Λίγες ώρες πριν είχε ακούσει στο ραδιόφωνο -επισήμως από το ΥΠΕΧΩΔΕ- ότι τώρα μπορεί να πάει από το κέντρο στο αεροδρόμιο, διανύοντας μία απόσταση 33 χιλιομέτρων, σε 14 λεπτά! Έκανε το λογαριασμό στο κομπιουτεράκι του και διαπίστωσε πως ήταν η ευκαιρία της ζωής του να τρέξει για πρώτη φορά νομίμως με 130 χιλιόμετρα την ώρα. Δανείστηκε, λοιπόν, την αστραφτερή BMW του ξαδέλφου του (που είναι υπάλληλος στην Πολεοδομία, έχει σπίτι με πισίνα στη Δροσιά, καταθέσεις 5 εκατομμυρίων στην Ελβετία και γελάει με τις θεωρίες του περί νομιμοφροσύνης) και…τέρμα τα γκάζια.

«Που πάτε κύριε σαν τρελός;» ωρύεται τώρα ο τροχονόμος.
«Μα, το ΥΠΕΧΩΔΕ…» ψελλίζει ο κύριος Λάκης. «H κυβέρνηση… Είπαν πως…»

...........
                      
Με την πρώτη κλήση της ζωής του στην τσέπη και απόλυτα μπερδεμένος για το ποιος και πώς καθορίζει τελικά αυτή την ιερή του νομιμοφροσύνη, στρίβει δεξιά και βγαίνει από τον ευρωπαϊκό δρόμο, προς τα Μεσόγεια.

Βυθισμένος σε σκέψεις και με την εμπιστοσύνη του στις ελληνικές αρχές (και ως εκ τούτου και στις δικές του αρχές) να βρίσκεται τώρα στα όρια της κατάρρευσης, αργεί λίγο να συνειδητοποιήσει πώς βρέθηκε σε έναν έρημο και άθλιο χωματόδρομο ανάμεσα σε αμπέλια.

Παρόλα αυτά το θέμα εξακολουθούσε να τον απασχολεί. «Δεν μπορεί να μην ξέρει το Υπουργείο, να μην ξέρει η Τροχαία… Για να είπαν ψέματα, αποκλείεται… Ελλάδα είμαστε. Πολιτισμένη χώρα… Αχ, μακάρι να μην είμαι εδώ… Μακάρι να είμαι αλλού ή να ονειρεύομαι…»

Αυτά σκέφτονταν και νυχτώθηκε κάνοντας «κρος» μέσα στα κακοτράχαλα δρομάκια. Ώσπου πέτυχε κάποιον.
«Ρε πατριώτη, που είμαι;»
«Ντεν ξέρει... Εγκώ Αλμπανό.»
Μία ώρα μετά βρίσκει άλλον.
«Έλληνας;»
«Όχι. Αλμπανό.»
Γύρω στα μεσάνυχτα βρίσκει ένα τρίτο.
«Αλμπανό κι εσύ;» τον ρωτάει.
«Αλμπανό… Αλμπανό…»
Ο κύριος Λάκης ανακουφίστηκε:
«Δόξα τω θεώ! Δεν είμαι στην Ελλάδα…»


Όλα έχουν ένα όριο