ΝΕΑ ΚΕΙΜΕΝΑ WE ARE GREEKS ΛΑΚΗΣ, ΤΕΛΕΙΑ, ΤΖΙ-ΑΡ WIKIGREECE

 

     
Από το κεφάλαιο 2: ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΜΕ
 
Οδηγείτε ελληνικά
Dimitris Varos We are Greeks! Δημήτρης Βάρος

Είστε περήφανος που είστε Έλληνας και καλά κάνετε. Θα πρέπει όμως αυτό να το επιδεικνύεται διαρκώς. Και ο δρόμος είναι μια ιδανική πασαρέλα.

Οι εποχούμενοι Έλληνες διέφεραν σε κάθε εποχή από όλους τους άλλους. Παλιά ζωγράφιζαν παραστάσεις πάνω στα άρματα τους ή τα μετέτρεπαν σε δρεπανηφόρα. Αργότερα στόλιζαν τα κάρα τους με φούντες και χάντρες. Σήμερα φορτώνουν τα ΙΧ τους με «ποδιές», αεροτομές και σαμπ-γούφερ.

Εδώ είναι μερικές συμβουλές για το πώς θα πρέπει να κινείσθε στους δρόμους μη αφήνοντας καμιά αμφιβολία στους άλλους για την εθνικότητά σας:

Στον αυτοκινητόδρομο να παραμένετε αμετακίνητα στην αριστερή λωρίδα. Είναι προσβολή για την οδηγητική σας δεινότητα αλλά και για την ισχύ του αυτοκινήτου σας -ανεξαρτήτως κυβισμού- οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Αν όμως βιάζεσθε, τότε θα πρέπει να αρχίσετε τα σλάλομ και τα προσπεράσματα από δεξιά. Αναγκαστικά. Γιατί σε ένα ελληνικό δρόμο πάντα υπάρχουν κι’ άλλοι Έλληνες.

Μέσα στην πόλη όμως να αλλάζετε συχνά και άνευ ιδιαίτερου λόγου λωρίδα κυκλοφορίας. Είναι πολύ ξενέρωτο να διανύετε μια απόσταση πάνω από 50 μέτρα στην ίδια λωρίδα.

Μην χρησιμοποιείτε τα φλας. Όσοι έπονται οφείλουν να γνωρίζουν ότι αυτός που προπορεύεται είστε εσείς.

Σε μια στροφή με φανάρι μέσα στην πόλη ή στα διόδια, μην περιμένετε στην ουρά. Η ουρά είναι χαρακτηριστικό ενός Άγγλου, όχι ενός Έλληνα. Λέγεται μάλιστα πως ο Άγγλος είναι τόσο κολλημένος με αυτό, που ακόμα και όταν είναι μόνος του σε εκδοτήριο εισιτηρίων ή σε στάση λεωφορείου, φτιάχνει την τέλεια ουρά του ενός.

Οδηγώντας κρεμάτε το αριστερό χέρι έξω από το παράθυρο αλλά ποτέ σκέτο. Ένα υπερμέγεθες δαχτυλίδι, ένα χρυσό ρόλεξ ή ένα ακριβό κομπολόι είναι το ιδανικό αξεσουάρ.

Στις περιπτώσεις που περιμένετε στο φανάρι και ο διπλανός μαρσάρει, κοιτάζοντας σας με νόημα, μην αρνείστε την κόντρα. Ο κόσμος είναι πολύ μικρός και δεν θα νιώσετε καθόλου ευχάριστα ανακαλύπτοντας μια μέρα ότι όλοι σας θεωρούν αδελφή.

Ανεβάστε όσο παίρνει τα φώτα της χαμηλής σκάλας. Μπορεί να τυφλώνουν τους άλλους αλλά εσείς έχετε καλύτερο οπτικό πεδίο. Προέχει η ασφάλεια και η άνεσή σας.

Έχετε πάντα τα φώτα ομίχλης αναμμένα. Σε κανονικές συνθήκες εσείς δεν τα χρειάζεσθε. Τα χρειάζεται όμως το αυτοκίνητό σας για να βγάζει μάτια.

Μια Ελληνίδα οδηγός που σέβεται την καταγωγή της δεν μακιγιάρεται στο σπίτι, ούτε όταν θα φτάσει στη δουλειά της. Μακιγιάρεται καθ’ οδόν.

Αν δεν είστε γυναίκα είναι επόμενο να μην έχετε κανένα λόγο να χρησιμοποιείτε τους καθρέφτες… Και εξήντα χρόνια αυτοκίνησης δεν ήταν αρκετά για την παρατηρητικότητα των αυτοκινητοβιομηχανιών, να συνειδητοποιήσουν ότι οι Έλληνες δεν τους χρησιμοποιούν, οπότε άνετα μπορούν να τους βάλουν στα έξτρα.

Το ίδιο και τις ζώνες ασφαλείας. Είναι απορίας άξιο που τόσο οι κατασκευαστές όσο και η Τροχαία, δεν εννοούν να καταλάβουν πως του Έλληνα το στήθος «ζυγόν δεν υπομένει». Αντίθετα, ενώ ο εξοπλισμός του αυτοκινήτου με δεκαέξι και πλέον αερόσακους θεωρείται «μαστ» -ασχέτως αν αυτοί είναι άχρηστοι χωρίς τις ζώνες- οι εταιρίες δείχνουν εδώ εξαιρετικά φειδωλές.