Όλα τα παιδιά μεγαλώνουν νιώθοντας δέος για πράγματα που τα φαντάζονται υπερβολικά μεγάλα. Γοητεύονται από αυτά και τα εκτιμούν αφάνταστα: Τους Τιτάνες, τους Γίγαντες, τους Κύκλωπες, τους Κινκ Κονγκ, τους Δεινόσαυρους...

Εγώ, επειδή από πολύ μικρός δεν κατάφερνα να εκφράζομαι καλύτερα μιλώντας
από ότι γράφοντας, είχα κι άλλα θεόρατα είδωλα: Τον Σεφέρη, τον Ρίτσο, τον Ελύτη...
Το έβρισκα συναρπαστικό που μπορούσαν να μεταδίδουν το νόημα ενός
τεράστιου βιβλίου χρησιμοποιώντας μόνο δέκα - δεκαπέντε λέξεις.
Καμιά φορά και λιγότερες.
Έτσι, άρχισα να τους μιμούμαι. Και εξακολουθώ να το κάνω, παρόλο
που μεγάλωσα. (Μεγάλωσα;...).

Το "Ω ξειν..." το τύπωσα το 1976. Περιέχει ο, τι καλύτερο θεωρούσα
τότε πως είχα γράψει στα πρώτα μου βήματα ως "ποιητής". Βήματα
που έγιναν μέσα σε ένα τοπίο συγκλονιστικό και για τη πατρίδα μου
και για μένα: Εφηβεία, δικτατορία, θητεία, ξενιτιά, επιστράτευση,
Κύπρος, μεταπολίτευση...

Στις επόμενες σελίδες θα βρείτε μια επιλογή
από τα περιεχόμενα στο "Ω ξειν..."


 

 

Δημήτρης Βάρος
Ω ξειν...
Ανεξάρτητη έκδοση
1976
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ "Ω ΞΕΙΝ..."