"Την εσχάτη των ποινών
σε όσους διαπράττουν
την ασέβεια του Ελληνισμού"
 
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως η κορυφαία στιγμή της ανθρωπότητας ήταν όταν κάποιοι Έλληνες στην Ιωνία είπαν: «Πιστεύουμε πως τους κεραυνούς τους ρίχνει ο Δίας. Ας το αποδείξουμε λοιπόν…»

Έτσι γεννήθηκαν οι επιστήμες, η λογική, η αέναη αναζήτηση της αλήθειας, το «πιστεύουμε μόνο ό,τι αποδεικνύεται»...

Γεννήθηκε δηλαδή ο μεγαλύτερος εχθρός της κάθε εξουσίας που καταδυναστεύει και εκμεταλλεύεται τα πρόβατά της «ελέω θεού». Πρόβατα υποταγμένα σε κατασκευασμένα δόγματα, τρομοκρατημένα από πλαστούς φόβους, γεμάτα μεταφυσικές δεισιδαιμονίες, με ευνουχισμένες τις αντιστάσεις τους και με παροιμιώδη καρτερία -ώσπου να βρουν την ευτυχία… πεθαίνοντας.

Το κακό που τους έκαναν οι Έλληνες ήταν μεγάλο. Έτσι λογικά φτάσαμε στο «ες έδαφος φέρειν», στην εντολή γκρεμίστε, κάψτε, εξαφανίστε ό,τι είναι ελληνικό, ό,τι θυμίζει τους Έλληνες και το ελεύθερο πνεύμα τους…

Τη βρώμικη δουλειά ανέλαβε το αντίπαλο δέος του ελληνισμού. Ο Χριστιανισμός, μια εβραϊκή μοιρολατρική αίρεση, δομημένη πάνω σε μεταφυσικές παραδοξολογίες, που εν τέλει νίκησε.

Γι αυτό τα χρόνια εκείνα τα λέμε σκοτεινές εποχές (dark ages). Όχι γιατί είχε εξαφανιστεί ο ήλιος, αλλά γιατί συσκοτίστηκαν τεχνηέντως από τους νικητές στα βιβλία της ιστορίας.


Για όσους ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να αισθάνονται Έλληνες η Υπατία είναι ένα
 
ισχυρό σύμβολο της στιγμής που ακινητοποιήθηκε η πρόοδος και ξεκίνησε η οπισθοδρόμηση.

Ο θάνατός της σηματοδότησε το τέλος της αρχαίας επιστήμης, του ελληνιστικού τρόπου σκέψης, των κέντρων ελληνικής παιδείας, της πολιτιστικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Για να τεθούν στη συνέχεια εκτός νόμου ο ορθολογισμός και η λογική, να ξεκινήσει ο μεσαίωνας, να ανάψουν οι πυρές για βιβλία, αγάλματα και «αιρετικούς» και να αρχίσει το ανελέητο κυνήγι των «μάγων» και των «μαγισσών».

Η Υπατία, τελευταία φιλόσοφος της αρχαίας Ελλάδας, δολοφονήθηκε άγρια στην Αλεξάνδρεια από μοναχούς που ήταν «τα παιδιά με τα μαύρα χιτώνια» της εποχής και τους παραβολάνους, τα τάγματα εφόδου του πατριάρχη Κύριλλου, του ελληνοκτόνου, που τον αγιοποιήσαμε και το δοξάζουμε μέχρι σήμερα…

Το βιβλίο αυτό δεν είναι βιβλίο ιστορίας. Είναι απλά μια συλλογή από ποιήματα που εκφράζουν οργή για γεγονότα κρυμμένα ή αλλοιωμένα από την καθεστωτική προπαγάνδα και που αναζητούν τις επιπτώσεις τους. Γεγονότα σημαντικότατα που καθόρισαν τη τύχη της χώρας μας και που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στο DΝΑ μας. Σημάδια που είναι ορατά ακόμα και σήμερα στη συμπεριφορά μας, οδηγώντας μας σε νέες ήττες, σε νέες τραγωδίες, στη «τελική λύση» για τον οριστικό αφανισμό μας...




  • Αποσπάσματα >>
     

 

Δημήτρης Βάρος
Υπατία
 
 
 
 
 
 
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗN "YΠATIA"