ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΔΙΛΜΠΟΗ
     

Καθώς διάβαζα τα χειρόγραφα της συλλογής του Δημήτρη Βάρου είχα τούτη την αίσθηση:

Ο λόγος λέει πια, πως θα γίνει νυστέρι.
Ο λόγος θέλει, να βγάλει μάτια πάνω του.
Ο λόγος ένα ξυπνητήρι στα κόκαλα.
Ένα καρφί στην πατούχα μας.

Η ακινησία του μας θανατώνει, η κίνησή του μας αιμορραγεί γιατί νεφελώσαμε και ηλιθιάσαμε.
Γιατί κοιτάζουμε γύρω και είναι παρανοϊκό ότι η εγρήγορσή μας γεννά την αδυναμία.
Φέρνει μια βολική χαύνωση, πως η κρεμάλα στήνεται για άλλους και δεν βλέπουμε ότι τα δυο χέρια που την ευπρεπίζουν είναι τα δικά μας, καθώς δένουν ωραία γραβάτα το σκοινί στο λαιμό μας.

Μην ακούς σου λένε, μη βλέπεις, μη μιλάς, μόνο να καλοζείς. Κι εσύ απορείς μη βρίσκοντας τρόπο, μη βρίσκοντας τόπο ανάμεσα στους ηλεκτρικούς χοίρους.






Όταν ακούς είσαι ύποπτος, δεν σου λένε που.
Όταν βλέπεις είσαι περίεργος, δεν σου λένε γιατί.
Όταν μιλάς είσαι παράξενος, δεν σου λένε σε ποιους, γιατί αυτό τόχανε καταργήσει με πρωτόκολλα και νόμους.

Όμως ακόμα δεν κατάλαβαν πως ξέφυγε από τα γρανάζια τους ο Ποιητής που όπως στον Αυγουστίνο μας λεει, "πάρε και διάβασε και ξύπνα...".
Το κρέας που τρως είναι το δικό σου.
Ο αγέρας που αναπνέεις είναι η μπόχα τους.
Τα καμώματα που κάνεις είναι το κέφι τους.
Ποιών...ανάθεμα τους;

Ο ποιητής έχει μάτια και τους βλέπει και τους δείχνει με κίνδυνο να διαλυθεί... όμως τους δείχνει.


(Ο Γιώργης Διλμπόης είναι ποιητής, συγγραφέας και καθηγητής. Ήταν πρόεδρος του Φιλοτεχνικού Ομίλου Χίου όταν ο Φ.Ο.Χ. εξέδωσε αυτό το βιβλίο).


     

 

Δημήτρης Βάρος
Ανδρομέδα
Φιλοτεχνικός Όμιλος Χίου
1980
 
 
 
 
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ "ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ"